与儿期早行喻二十八

　　昔有一人，夜语儿言：“明当共汝，至彼聚落，有所取索。”儿闻语已，至明清旦，竟不问父，独往诣彼。既至彼已，身体疲极，空无所获，又不得食，饥渴欲死，寻复回还，求见其父。父见子来，深责之言：“汝大愚痴，无有智慧。何不待我？空自往来，徒受其苦。为一切世人之所嗤笑。”凡夫之人，亦复如是：设得出家，即剃须发，服三法衣，不求明师，谘受道法，失诸禅定道品功德，沙门妙果一切都失。如彼愚人，虚作往返，徒自疲劳。形似沙门，实无所得。

　　78.Hastema Filo

　　Iam patro diris al sia filo dum nokto: "Morgaŭ ni iru kune al la vilaĝo por preni ion de tie."
　　Aŭdinte tion, la hastema filo iris al la vilaĝo sola sen scio de sia patro en la sekva mateno. Atinginte la cellokon, li elĉerpiĝis de la longa irado, sed tute ne sciis, kion li prenu de tie. Kaj krome, kun nenio por manĝi, li preskaŭ mortis de malsato kaj soifo.
　　Li do povis fari nenion alian ol reveni al sia patro.
　　Vidinte lin reveninta, la patro kulpigis lin: "Kiel malsaĝa vi estas! Pro kio vi iris sola sen mi kaj klopodis vane? Pri tio oni mokos vin."