伎儿著戏罗刹服共相惊怖喻十三

　　昔乾陀卫国有诸伎儿，因时饥俭，遂食他土。经婆罗新山，而此山中，素饶恶鬼、食人罗刹。时诸伎儿，会宿山中，山中风寒，然火而卧。伎人之中有患寒者，著彼戏衣罗刹之服，向火而坐。时行伴中从睡寤者，卒见火边有一罗刹，竟不谛观，舍之而走。遂相惊动，一切伴侣，悉皆逃奔。时彼伴中著罗刹衣者，亦复寻逐，奔驰绝走。诸同行者，见其在后，谓欲加害，倍增惶怖，越度山河，投赴沟壑，身体伤破，疲极委顿，乃至天明，方知非鬼。—切凡夫，亦复如是：处于烦恼，饥俭善法，而欲远求常乐我净，无上法食，便于五阴之中，横计于我，以我见故，流驰生死，烦恼所逐，不得自在，坠堕三途，恶趣沟壑。至天明者，喻生死夜尽，智慧明晓，方知五阴无有真我。

　　63. Teruriĝo pro la Kostumo de Demono

　　Iam vivis pluraj aktoroj. Ili kune vojaĝis al alia loko por sin savi de la serioza malsatego. Kiam ili preteriris montaron, en kiu onidire loĝas demonoj ferocaj kaj sangavidaj, ili devis halti por tranokti. La aktoroj bruligis fajron, kaj kuŝiĝis ĉe ĝi por forpeli froston. Tiam iu el ili sentis malvarmon, li do sin vestis per teatra kostumo, per kiu oni rolas hommanĝan demonon, kaj sidiĝis ĉe la fajro por sin varmigi. Iu alia vekiĝis, kaj tuj teruriĝis kiam li vidis iun en demona kostumo. Anstataŭ atente pririgardi la vidaĵon, li forkuris senprokraste pro timego. Tio vekis la aliajn, kaj ili ĉiuj forkuregis, lin sekvante. La aktoro en la teatra kostumo ankaŭ teruriĝis de tio, kaj ekkuris post siaj kamaradoj. Vidante lin, la aliaj opiniis, ke la demono postkuras por kapti ilin, do ili des pli teruriĝis. Ili kuregis senĉese preter montoj, tra riveroj, kaj trans kanaloj. Ilia korpo vundiĝis, kaj ili elĉerpiĝis morte. Nur je la tagiĝo ili komprenis, ke postkuris ilin ne la hommanĝa demono, sed vivanta homo.